صفر، یک، دو
بالاخره اونی که بچهی فقیر رو فقیر کرده خداست یا جامعه؟ بردگی هنوز هم وجود داره فقط شکلش عوض شده. مثلن بردگی جنسی. از دو جهت 1. اونهایی که بدنشون رو با هر نوع شکنجه و عذاب در مقابل پول میفروشن 2. اونهایی که ساعتها و روزها توی مجلات و اینترنت و ... دنبال عکسهای پورنو میگردن. نمونهش مصر و ایران که بیشترین کلمهی سرچ شده در سایت گوگل در این دو کشور sex بوده. نوع دیگهی بردگی مده که البته الآن خیلی کمتر شده ولی خصوصن متمرکز شده شده روی کودکها، اگه سر زده باشید به مدرسههای غیرانتفاعی واضحه. نوع دیگه بردگی هویته. شاید از خودبیگانگی نه به معنای غربزدگی محض. به این معنا که همه چیز خود از بین برده بشه. مثلن استعدادها، تواناییهای روحی و مهارتهای اجتماعی و نوعدوستی و احترام قایل شدن برای شهروندها و .... . یعنی هویت شما بردهی هویت پستمدرنیسم میشه یه جورایی اونم نه پستمدرنیسم خودتون. پستمدرنیسم مبهم و غیرقابل تعریف. یعنی پوچی. یعنی هیچ. و انواع دیگهی بردگی که شدتش هر روز بیشتر میشه. مخصوصن توی کشورهای جهان سوم. توی کشور خودمون مخصوصن توی دانشجوهای بعضی رشتهها. حالا کسی مونده؟ . به جای شاه خدابیامرز بگوییم : صدام خدابیامرز 2. آدم واسه مرگ شیطان هم درست نیست خوشحالی کنه پ . ن : من خودم جانبازم! نسبت شیرینی دانمارکی به شیرینی مثل نسبت............. است : الف) میرزا قاسمی به غذا ب) آلاسکا نسبت به آمریکا ج) علیرضا امینی نسبت به کارگردان د) چ نسبت به حرف ه) صادق هدایت به مترجم توضیحات : امینی : کارگردان فیلم زمان می ایستد در جشنواره سال گذشته فجر. با بازی هانیه توسلی (دلیل نمیشه که جواب ج باشه)
سخن شناس نهاي جان من خطا اين جاست
